Boskie imię: KARNAR
Bóg: ludzi
opiekun: równowagi
Charakter: neutralny praworządny, dobry
Dążenie: utrzymanie równowagi sił i mocy

WYGLĄD MISTRZA STWORZENIA: Rzadko opuszcza boskie ogrody, lecz kiedy to robi, przeważnie przybiera postać wędrującego starego mędrca z rozwianymi włosami i brodą, lecz może być również pod każdą inną postacią. Symbol tego bóstwa znajduje się najczęściej na wagach z pieczęcią świątynną. W starych skryptach znajduje się opis jego pustelni w boskich ogrodach.      

KULT I ŚWIĄTYNIE: Jego świątynie są neutralne. Żadna istota ani bóg nie może wyrządzić krzywdy innej istocie, choćby były największymi wrogami. Kapłani Mistrza Stworzenia utrzymują równowagę w świecie. Ale gdy zawiedzie dyplomacja i harmonia jest zagrożona, wtedy wzywa się rycerzy równowagi, którzy działają w imieniu Mistrza Stworzenia i są gotowi oddać swoje życie za sprawę.

OBRZĘDY CODZIENNE: Wierni Mistrza Stworzenia modlą się raz dziennie o zachodzie słońca, dziękując za przeżyty w równowadze dzień. Ten obrzęd wykonuje się w tym momencie z powodu przechodzenia dnia w noc. Największe święta przypadają na równonoce – Święta Wagi. Przy świątyniach urządzane są kiermasze, a o zachodzie słońca zapala się wielkie ogniska. Ludzie tańczą. O północy odbywa się ceremonia równowagi, która jest odprawiana za wszystkich uczestników święta, aby w ich życiu panowała harmonia.     

NOSZĄCY RÓWNOWAGĘ: To najwyższy kapłan, zarazem naczynie dla swego pana. Nitar To Orkanin z rodu wilka, jak mówiono –  jest pierwszym namaszczonym przez Pana Równowagi. Legendy mówią, że po osiągnięciu swego limitu wyzwał jednego ze sług boskiego wilka. Po walce, która trwała kilkanaście uderzeń serca pokłonił się olbrzymiemu wilkowi i złamać swój miecz. Nikt nie zna powodu dlaczego to uczynił. Ułamane ostrze złożył w świątyni jako ofiarę, a drugą zabrał ze sobą i nosił jak dawniej. Po tym wydarzeniu ruszył na pielgrzymkę po całym świecie nikt nie wie, w którym monecie stał się sędzią równowagi i naczyniem dla bóstwa.

LUDZIE: Podczas świetlności cywilizacja ludzi była wierna swemu boskiemu opiekunowi. Jednak po odejściu tytanów ludzie coraz mniej wyznawali swoje bóstwo. Świątynie podupadły i coraz mniej było powołań na kapłanów. W dzisiejszych czasach władcy coraz więcej inwestują w świątynie, jednak daleko im do dawnej świetności. Legendy mówią, że gdy ostatni człowiek przestanie wierzyć w swego opiekuna , ludzie  zmienią się  w potwory które rozszarpią się nawzajem.  Ludzie znikną ze świata środka i nigdy już do niego nie powrócą . Wielu z tego powodu z powrotem nawróciło się  na starą wiarę.

WIELKA WAGA: Zapiski w zapomnianych księgach mówią, że w pustelni Pana Równowagi stoi olbrzymia waga, na której świat balansuje. Gdy waga jest w równowadze, na świecie nic się nie dzieje.  Jednak waga rzadko zachowuje idealny balans, zawsze są odchyły w stronę dobra lub zła. Te odchyły powodują wydarzenia, które mają wpływ na świat; jak wojny, wielkie urodzaje lub kataklizmy. Dlatego jest tak ważna obecność tego bóstwa, gdyż gdyby nie wpływał na świat, ten z pewnością by się rozpadł.

RELIGINOŚĆ: Na początku nowej rasy ludzie bardzo mocno wierzyli w Pana Równowagi, stawiali nowe świątynie i obchodzili wszystkie święta. Jednak z każdym stuleciem wiara słabła, zastępowana pragnieniem posiadania i władzy. Wiele świątyń opustoszało, państwo przestało wspierać przybytki religijne, które popadały w coraz większą ruinę. Pan Równowagi ma dużą cierpliwość, poczeka na opamiętanie tych, których wybrał.

ODRODZENIE WIARY:  W ludzkiej rasie jest wielka rana, która została zadana przez wojny i ucisk możnych. Jednak ostatecznym czynnikiem była wielka zaraza niosąca śmierć tysiącom istnień. W najgorszym czasie zebrali się wszyscy kapłani Równowagi ,odprawili rytuał, który miał oczyść kraj. Nazwano to Rytuałem Wagi, który zważył grzechy ludzi. Każdy, który nie oczyścił się rytualnie i nie przyjął na nowo religii umierał wskutek zarazy. Jak mówią podania, wielu szlachciców nie wypełniło przykazań swego boga dlatego zaraza zabrała większość szlachty.

DZISAJ: Religia znów zaczyna wracać w państwie ludzi, świątynie są odnawiane, władca przywrócił stare święta. Dzięki wierze w religie nie wybuchają tak często wojny. Przy świątynnych szkołach dzieci ze wsi poznają pisanie i czytanie.   

Studia astralne Kaen Kaen

–  jeden największych badaczy świata astralnego, który miał wizje upadku Wortaksa. Był nazywany magiem pustki, który osiągnął złotą moc w swoje sztuce, jednak całe życie poświecił swoim badania nad światem astralnym.

Stworzył księgę tajemnic astralnych. Księga jest artefaktem, niektórzy mówią że ma własną wolę,  pokazuje swoją wiedzę jedynie wybranym. Również niektórzy twierdzą, że mag zaklął swoją duszę, gdyż po napisaniu księgi zmarł. Po jego śmierci wielu próbowało zdobyć wiedzę z księgi ,jednak gdy ją otwierali widzieli tylko puste strony. Szybko o księdze zapomniano, jednak po latach ponoć któryś z magów uzyskał wiedzę z księgi. Teraz księga znajduje się w tajnej bibliotece katedry w imperium pod strażą strażnika lochów.  

   Po narodzinach świata astralnego bogowie wypełnili go energią.  Z ogromnej mocy, która przepełniała ten świat zrodziła się istota równa bogom. Ten byt przybrał formę nieprzebytego oceanu energii. Badania ukazały, że istota jest średnio świadoma swego istnienia . Wygląda na to, że ona śni a jej sen ma moc tworzenia.  Ten świat jest pełny przeróżnych istot, które powstały z snów tej istoty.

Zapiski maga

– nie wiem, czy to jest bóstwo, wiem jedno; jestem przy schyłku życia a badaniom poświeciłem połowę tego czasu. – Nazwałem ten byt śniącym a jego stan boskim snem -kiedyś zaciągnąłem do tego świata drobne zwierzątko i wrzuciwszy je do Oceanu Astralnego zauważyłem, że woda zachowuje się niemal identycznie jak w prawdziwym świecie. Na tym kończą się podobieństwa, istotka która wrzuciłem została spaczona przez kontakt z wodą i przybrała nową formę. Po dłuższej analizie stwierdziłem , że zwierzę zostało wchłonięte przez sen tej istoty. Wygląda na to,  że cały świat astralny to strefa snu ,a Ocean Astralny jest umysłem, który kreuje podczas snu . Sam śniący na mnie nie reaguje, gdyż stałem na brzegu i nie było żadnej reakcji, również nie odważyłem się dotknąć wody osobiście. Każde nabranie tej wody w normalne naczynie jest niemożliwe. Magiczne naczynia mogą utrzymać jakiś czas wodę, po chwili naczynie przecieka.

Pływające lub unoszące się nad wodą bestie nie zwracają uwagi co się dzieje wokół nich do czasu, aż nie nawiąże się z nimi fizycznego kontaktu. Wygląda to jakby obudzona ze snu dezorientacja i zagubienie, potem jest reakcja agresji lub otępienie i ponowne zaśnięcie.

Świat astralny jest porównywalny wielkością z realnym światem, można powiedzieć że to osobny wymiar. Po wielu latach badań natknąłem się na istotę inteligentną, ku mojemu zaskoczeniu znała mój język. Wygląd jej był fascynujący, jej ciało jaśniało energią, szaty wyglądały jakby same się unosiły szarpane nieistniejącym wiatrem. Głos jej był jak szum liści a jej słowa rozbrzmiewały w głowie. Powiedziała, że mnie od jakiegoś czasu obserwowała i zaciekawiła się moja osobą, nasza rozmowa była bardzo owocna.Usłyszałem jej historię, to że również pochodziła  z wielkich piramid, była badaczem tak jak ja, lecz miała pecha i wpadła do oceanu. Zmieniła się w to, czym jest teraz, sama siebie nazywa świetlistą,  a dokładnie Ilumem. Kiedy wyszła z oceanu, do jej  głowy napłynęły setki wspomnień śniącego – kim jest i co tu robi.

llum powiedziała mi że śniący jest istotą równą potęgom  bóstwom. Sny które otrzymał w momencie ponownych narodzin pokazują że nawet byli tu kreatorzy, jednak nic nie zrobili.

Piach astralny Kolejne badanie tyczyło się piachu astralnego, który leży nad brzegiem Oceanu w tym świecie. Posiada ciekawe właściwości ;są cztery miejsca ,o których mi powiedziała  Ilum. Jedno z nich to Zatoczka Myśli. Przebywając w tym miejscu mogła poczuć jak umysł zaczyna opuszczać jej całe ciało. Trwa to krótko gdyż umysł jest zbyt przywiązany do ciała

Piach Czasu po podrzuceniu go w górę czas zaczyna tworzyć anomalie, które wpływają na wszystkich co jest w okolicy. Zdarza się, że czas potrafi cofnąć lub zamrozić okolicę, efekt wraca do normy po opadnięciu ostatniej drobinki na ziemię. 

Piach Miejsca – również można go nazwać Piachem Przestrzeni, podrzucając go potrafi przenosić w inne miejsce , trwa to chwilę – po skoczeniu działania piachu wraca się w miejsce, gdzie się stało.

Najniebezpieczniejszą zatoczką jest Zatoczka Negacji –  po rzuceniu piachu neguje wszystko, co znajduje się w pobliżu. Negacja jest ostateczna i nieodwracalna. Jeśli nastąpi negacja, nie da się jej cofnąć, gdyż działa tak że osoba zanegowana jakby nigdy się nie narodziła a osoby o niej zapominają ,jakby nigdy nie istniała.                                                                                                                                              
                                                                                                                                                                                        Ilumi nowe istoty. okazuje się że nazwa Ilumi to nazwa całej społeczności tych dziwnych istot. Kiedy doszliśmy do porozumienia w tej sprawie przedstawiliśmy się nawzajem – mój rozmówca nazywa się Soan. Jak mi wytłumaczył, czuje się teraz bardziej powiązany z awatarem niż kiedykolwiek podczas starego życia. Kiedy przypomniał sobie fragmenty starych wspomnień , mogłem ocenić od ilu lat tu jest. Okazało się, że akurat on był jednym z pierwszy budowniczych piramid to znaczy koło pięciu tysięcy lat. Każde ponowne spotkanie przynosiło mi więcej informacji o mieszkańcach tego miejsca, które spisałem na zwoju.

okazuje się że nazwa Ilumi to nazwa całej społeczności tych dziwnych istot. Kiedy doszliśmy do porozumienia w tej sprawie przedstawiliśmy się nawzajem – mój rozmówca nazywa się Soan. Jak mi wytłumaczył, czuje się teraz bardziej powiązany z awatarem niż kiedykolwiek podczas starego życia. Kiedy przypomniał sobie fragmenty starych wspomnień , mogłem ocenić od ilu lat tu jest. Okazało się, że akurat on był jednym z pierwszy budowniczych piramid to znaczy koło pięciu tysięcy lat. Każde ponowne spotkanie przynosiło mi więcej informacji o mieszkańcach tego miejsca, które spisałem na zwoju.

Powłoki astralnePowłoki astralne to dodatkowe warstwy tego samego świata, czym dalsza powłoka tym bardziej obca dla śmiertelnika. Ostania powłoka jest jak skorupa jajka , utrzymuje całą zawartość  wewnątrz. Niektóre istoty mogą przechodzić przez wszystkie warstwy i poruszać się po nich. Magowie potrafią się bardzo dobrze poruszać po powłokach ,także niektóre rasy mają to wrodzone  .

ostatni zapis Moje życie zbliża się do końca … stoję na brzegu oceanu i zaczynam iść powoli w stronę wody. Przez myśl przeleciało mi wiele wspomnień i niedokończonych spraw, jednak to będzie ostatni eksperyment ,który mam nadzieję że się powiedzie. Wszedłem do wody, woda jest zimna choć po chwili zaczynam czuć gorąco. Moje ciało płonie srebrnym ogniem, przed oczami pojawiła się ciemność i nic już nie czuje. Obudziłem się leżąc na brzegu, kiedy podniosłem się i odszedłem dalej od wody spojrzałem na siebie i poczułem strach. Gdy spojrzałem na siebie zobaczyłem kogoś innego …w mych myślach pojawiło się pytanie kim jestem jednak żadna odpowiedź nie nadeszła. Nagle zalał mnie potok obrazów i dźwięków  tak intensywny, że znów straciłem przytomność. Tak działo się wielokrotnie . Zrozumiałem to, gdy poczułem myśli wielu istnień, które mnie witały w swojej społeczności. Spisuję to wszystko i zostawiam moje zapiski w tym świecie , gdyż straciłem możliwość podróży miedzy powłokami.  Księga została natchniona mocą z oceanu astralnego i zyskała świadomość, przekazałem jej moje myśli i zostawiłem ją na kamieniu i ruszam  w swoją stronę

Boski pałac zamieszkują na stałe trzy boginie Natury,  Przyrody i Życia – one swymi mocami wzniosły Boski Ogród. Również wielki wpływ na niego mają Moc Równowagi i Światłości, które stabilizują  i rozświetlają cały dysk. Każde bóstwo, które będzie miało złe intencje wobec ogrodu zostaje z niego wyrzucone a jego księstwo jest zamrożone w czasie, aż  zadość uczyni za wykroczenie.

Księstwa są wymiarami kieszeniowymi, to znaczy nie są osobnym wymiarem lecz są zakotwiczone w ogrodzie. Księstwo jest ukryte przed spojrzeniami niepożądanych istot, które mogły by wejść do wymiaru bez pozwolenia. Każde bóstwo dopasowuje księstwo do swojego charakteru czyli może różnić się całkowicie od głównego ogrodu nie wpływając na niego. Do każdego księstwa prowadzą osobne bramy porozrzucane po całym ogrodzie, zdarza się, że dwie bramy prowadzą do jednego miejsca. 

Zdarza się, że potężna istota mieszkająca w ogrodzie wyznaczy jakiś obszar terenu i swoją mocą odcina go od całości ogrodu. Taki teren nie zmienni się w księstwo ani nie jest ukryte przed spojrzeniem. Na takim terenie zachowują się zasady i prawa ogrodu, jednak byt, który wyznaczył taki teren zyskuje większą mobilność i fizyczne zdolności.

Królestwa to potężne światy, gdzie bogowie tworzą własne prawa i zasady obowiązujące w całym ich świecie. Królestwa to wyspy krążące wokół wielkiego ogrodu,  każdy ma orbitę, po której się porusza. Niekiedy zdarza się, że kilka wysp jest na jednej orbicie –  w takim przypadku poruszają się w odpowiednich odległościach.
Pięć Dworów Żywiołów to królestwa ogrodu , które poruszają się po orbitach najbliżej dużego dysku co powoduje oddziaływanie na ten świat. Dwory Żywiołów to ich pierwsza nazwa- od  początków istnienia wszechświata również śmiertelnicy znają je pod tą nazwą. Mają za zadanie utrzymywać równowagę w całym wszechświecie. W nich żyją smoki żywiołów które są odpowiedzialne  za warunki klimatyczne władcy tych dysków, są pomniejszymi bóstwami które dopasowują swoje wymiary do żywiołów,  którymi władają.    

Wszystkie królestwa są połączone z wielkim ogrodem co pozwala bóstwom odwiedzać domenę natury kiedy mają ochotę. Domena natury jest połączona ze Światem Środka, dzięki temu bóstwa mogą obserwować śmiertelników.    

I tak zaczęto wznosić dwanaście budynków poświęconych bóstwom,  które nie były świątyniami.

Dom boski

Bogom zakazano schodzić do śmiertelników, aby znów nie wywołali wojny. Zakaz nie obowiązuje jedynie w budynku domu danego bóstwa. Również to szkoła wojowników i magów, którzy biorą udział w bitwie Domów Boskich. Wybiera się z całej rasy sześć utalentowanych osób,  które przechodzą ciężki trening pod okiem najwybitniejszych mistrzów. Trening trwa wiele lat, kształtowani są czempionowi całej rasy, aby mogli wziąć udział w boskim turnieju. Dzięki połączeniu budynku z mocą danego bóstwa śmiertelnicy nie starzeją się tam. Pozwala  to trenować wojowników nawet przez wiele dziesięcioleci. W budynku mieszka ponad dwustu,  ludzi wielu z nich to wojownicy, pozostali to mistrzowie i służba.

Twierdze

Kto wchodzi do Domu Boskiego to już z niego nie wychodzi. Przez wiele tysiącleci weszło do niego dużo istnień. Domy nie były przystosowane do przetrzymywania takiej ilości osób, toteż wielu, którzy nie nadawali się  na wojowników i na służbę zostało wysłanych do Rakt. Osoby które zostały odesłane do innego wymiaru utworzyły wioskę, która przerodziła się w miasto wspierające także  Dom Boski. W tym świecie żyją dzikie bestie. One, także często napadły podczas turnieju zmusiły mieszkańców do postawienia wysokich murów wokół całego miasta. Gdy w mieście pojawiają się wojownicy, którzy przybyli przez bramę znaczy to że zaczyna się wojna bogów. Każde miasto ma swoje wojska, które również uczestniczą w wojnach bogów, niekiedy towarzyszą czempionom a czasami atakują inne miasto. Dowódcy tych wojsk są szkoleni w Domu Boga przez dziesięć lat. Wiele zwyczajów Domu zostało przeniesione na twierdze.

Rakat

To ogromny wymiar, który został upodobniony do świata środka, lecz różnice są widoczne gołym okiem. To miejsce nie posiada słońca, lecz jest jasno dzięki mocy Pani Światła a Panu Nocy zakrada się ciemność. Na niebie widać gwiazdy, choć nimi nie są. Jest to światło z innych wymiarów a także punktów mocy w świecie astralnym, magowie nazywają je odbiciami planarnymi. Rakat to arena bitewna  – wojownicy walczą o tereny dla swych bóstw. Po całym świecie jest rozrzuconych paręset wież strażniczych pilnowanych przez strażników magicznych lub wojowników areny. W każdej strażnicy jest ołtarz, na którym znajduje się miejsce na symbol mocy danego bóstwa. Gdy zostanie umieszczony symbol w odpowiednim miejscu dane bóstwo przejmuje wieżę a także teren na którym stoi.               

Turnieje szkół 

Szkoły też toczą walki pomiędzy wojnami. Na terenie  neutralnym zbierają się wszystkie szkoły aby walczyć ze sobą na chwałę a także przywileje podczas wojny bogów. Każda szkoła musi wnieść opłatę w uczestnictwie;  może to być potężny przedmiot lub obietnica, która tyczy się turnieju bogów. Zwycięzca turnieju zyskuje prawo wybrania wieży, która podczas ataku jego domu nie będzie broniona .   

Turniej

W każdym domu jest olbrzymia klepsydra o wysokości dwóch rosłych mężczyzn, odmierza czas do rozpoczęcia Wojny Bogów. Turniej odbywa się co sto lat ,trwa rok kalendarzowy i przez ten czas czempioni próbują odbić jak najwięcej terenu innym bóstwom. Można wprowadzić dwie drużyny na teren gry, każda drużyna posiada sześciu uczestników. Każda drużyna może poprosić  miasto jeden raz, aby wsparło ją w zmaganiach ; miasto może wystawić kolejną drużynę wojowników. Wojownicy miastowi uczestniczą w turnieju do momentu ,w którym przekroczą bramy miasta. Każda z drużyn posiada jeden symbol swego boga czyli dane bóstwo może przejąć maksimum trzy wieże podczas turnieju. Zdarzało się, że wojownicy tracili symbol mocy. Jeśli tak się zdarzy, kamień rozpadnie się na pył. Można też próbować osłabić jakieś bóstwo , czyli zaatakować wieżę , zniszczyć kamień mocy lecz nie przejąć go. Gdy kończy się turniej, każda wieża otacza się barierą i tak trwają zamknięte przez kolejne sto lat.        

HIERARCHIA W DOMU BOSKIM

Nowicjusz

Jest  młodą osobą wieku 20 lat,  na początku poznaje jak działa Dom i rządzące w nim prawa. Na tym etapie odbywa się nauka podstaw a także jest sprawdzane co już umie nowicjusz. Wyznaczane są im drobne prace w celu poznania rozkładu pomieszczeń .  Stosuje to każda rasa, tak jest wyznaczone odgórnie przez wielkich mistrzów domów .

Uczeń

Nauka o powinnościach i obowiązkach ,a także pogłębianie swojej wiedzy .To jest czas wyborów swojej drogi . Nauka podstaw swoje profesji.

Adept                                          

Zaczyna  uczyć się tajemnic swojej drogi ,poznawać ją krok po kroku osiągając nowe umiejętności. Nowa wiedza pokazuje  że jeszcze wiele nie wie i potrwa jeszcze lata zanim osiągnie wyższy poziom .

Zaprzysiężony

Od tego miejsca zaczyna się prawdziwa służba.  Umiejętności zostały docenione, adept  dostąpił zaszczytu zaprzysiężenia. Jest dumny siebie ale wie ,że ta duma nie potrwa długo.

Wtajemniczony

Zaprzysiężony zostajesz wtajemniczony w specjalne techniki szkoły, od teraz zaczyna się duża odpowiedzialność. Treningi przybierają na intensywności , zbliża się egzamin na wojownika który pokaże czy jest gotowy na turniej bogów .

Wojownik

Tytuł który dostaje się za posiadaną wiedzę lub umiejętności. Wojownicy są przeważnie wysłani na wojnę bogów, w domu powinno być stu do dwustu  wojowników gotowych do walki. Dlatego jest ich tak dużo, gdyż zdarza się że obcy wojownicy włamią się do jakiegoś domu i wtedy zabijają jak najwięcej wojowników lub służby.      

Mistrz

Mistrzowie to weterani z wojen bogów, którzy mieli prawo zrezygnować z walki. Każdy mistrz posiada tytuł przewodnika, który decyduje kto zostanie w domu a kto musi odejść do innego wymiaru. Na początku na jednego przewodnika przypada dziesięć osób lecz podczas selekcji zawsze kilku odpada. Pod koniec nauki każdy mistrz ma od trzech do pięciu uczniów.  

Mistrz magii słów

Najpotężniejszy mag w Domu Boskim posiada największą moc i wiedze magiczną. Zarządza Domem podczas wyjazdów wielkiego mistrza. Dba o zabezpieczenia magiczne boskiej szkoły. Mistrz słów dorównuje arcy-magowi z świat środka

Czempion

Obrońca wielkiego mistrza, największy wojownik w Domu Boskim ten wojownik jest ostatnim i najpotężniejszym. Czempion jest złączony duszą z wielki mistrzem. Wyczuwa na odległość zagrożenie , nieważne czy przychodzi w normalnym świecie czy z innego wymiaru. Włada magią tak jak złoci magowie i walczy równie dobrze jak najwięksi wojownicy.

Wielki arcymistrz

Jest  przedstawicielem ziemskim swojego Boga.  W Domu jest najwyższym przedstawicielem prawa. Każdy Arcymistrz jest mianowany na posłańca boskiego. W Domu Boskim jest nie do pokonania przez zwykłego śmiertelnika , gdyż może cały czas korzystać z mocy swego pana.

Lamidal
Jeden znaj potężniejszych generałów niebios, który został obdarowany pierwotną mocą światła i nadano mu tytuł niebiańskiej latarni. Stoczył tysiące bitew z pomiotami otchłani, zawsze wychodząc z potyczek zwycięsko. Od samego początku stał na straży niebios i tak miało być zawsze.

Po tysiącleciach Pani Światła urodziła dziecko ojcem był pan wojny nazwali ją Anaris. Po matce odziedziczyła urodę po ojcu zaciętość jednak boskie dziecko podczas dorastania traciło kontrolę nad sobą, a co za tym idzie również nad swoją boską potęgą. Rodzice postanowili że muszą mieć ok na swą córkę. Przydzielili  jej strażnika, najwierniejszego sługę światłości.

Lamidal jako strażnik spisywał się wyśmienicie dzięki swym zdolnościom potrafił zapobiegać utracie kontroli nad młodą panną z boskimi mocami. Trwało to stulecia jednak Anaris dorastała. Zarówno na ciele jak i na mocy coraz trudniej było ją kontrolować. Opiekun próbował wielu sposobów aby trzymać w ryzach boginie lecz ich moce się zrównały. Za pozwoleniem rodziców próbował zapieczętować energie swojej podopiecznej celem ograniczenia jej mocy jednak próba zakończyła się niepowodzeniem.

Dziecko światłości i wojny wpadło w szał zatracając się w chaosie. Lamidal próbował ją powstrzymać jednak to go przerosło córka światłości stała się ucieleśnieniem zniszczenia. Generał niebios został mocno poraniony a jego dusza została skażona chaosem.

Dla niebianina który jest praworządny skaza chaosu jest bardzo niebezpieczna gdyż trudno ją usnąć z duszy świetlistego. Choć najwięksi uzdrowiciele próbowali swoich sił zawsze cień skazy tkwił w duszy jak drzazga. Każdy anioł ma prawo skorzystać ze swego kryształu w którym się odradza po śmierci. Oprócz odrodzenia może służyć do regeneracji ciała jednak kryształ zamiast zregenerować ciało może je odrodzić.

Lamidal zamknął się w swym krysztale wyglądało to tak jakby kryształ go zamykał w pajęczym kokonie. Trwał w tym stanie sto lat wszyscy niebianie czekali z niecierpliwością kim będzie po wyjściu z kryształu. Proces dobiegł końca był sobą a jednak nadal czuł niepokój w swojej duszy. Nie pamiętał wielu zdarzeń z czasu gdy pilnował młodą boginie. Wielu go odwiedzało lecz zachowywał się tak jak by utracił coś ze wspomnień o tych osobach. Jak się dowiedział młodej bogini nie udało się złapać przez wiele lat dopiero sam pan wojny wyzwał swą córkę. Walka była zacięta jednak Dagar ją pokonał a Pani światła oczyściła. Przyjął te wieści spokojnie i obojętnie dziwiąc się dlaczego tak zimno reaguje.

Kolejne stulecia mijały. Wykonywał swe zadania dobrze jak dawniej, jednak w jego duszy brakowało czegoś. A on sam nie wiedział co utracił. Pewnego dnia gdy patrolował z swoją drużyną okolice swego państwa w świecie materialnym wyczuł coś co go zainteresowało. Udał się w tym kierunku znalazł monolit który był czarny a jego powierzchnia była ozdobiona złotymi znakami. Gdy się zbliżył do niego jego blizna gdzie kiedyś znajdowało się skażenie zabolała. W głowie usłyszał głos kobiety.

– witaj mój sługo nigdy o tobie nie zapomniałam.

Gdy usłyszał głos Anaris swej dawnej podopiecznej wszystkie symbole na monolicie zapłonęły złotym światłem. Jego utracone wspomnienia wróciły przypomniał sobie swój grzech który ukrywał a potem wyparł z pamięci. Zakochał się w tej, którą miał strzec. Wróciły również wspomnienia z momentu gdzie  zawiódł swoją panią. Młoda bogini została skażona przez byt czarnego chaosu. To był przekaz z dawnych lat gdy młoda bogini była jeszcze opętana przez chaos. Moc obelisku przewróciła aniołowi pamięć a z nią skazę na duszy.

Gdy powrócił do niebios od razu został wykryty przez kapłanów. Było za późno, moc która była mu ofiarowana na początku połączyła się z mocą chaosu. Choć był skażony, chaos go nie zdeprawował. Mędrcy powiadają że istnieją dwie moce chaosu: czarna jest deprawacją i szara to moc twórcza. Lamidal nigdy się nie poddał deprawacji z jego uporu powstał nowa moc przerodziła się w biało szary pozytywny chaos zwany również chaosem istnienia.

Gdy straż go próbowała pochwycić zaczął się bronić był Eonem jednym z najpotężniejszych niebian. Straż nie miała szans go obezwładnić. Każdy kto miał z nim kontakt lub znajdowywał się w  pobliżu odczuwał jego emanacje. Wielu niebian zostało dotkniętych mocą pozytywnego chaosu. Również użył mocy latarni gdzie jego emanacja objęła sporą część terenu w którym się znajdował. Gdy się zorientował co robi przestał jednak to nic nie dało potężna fala energii już się rozlała. Wiedząc że to ściągnie wysokich rangą żołnierzy z którymi walka będzie trudna postanowił uciec.

Musiał opuści to miejsce raz na zawsze nigdy tu nie wracać. Przy samej bramie stał jego zastępca stoczyli ciężką walkę jednak udało mu się go pokonać. Gdy opuszczał niebiosa uświadomił sobie swoją bezmyślność i głupotę. Bardzo dobrze wiedział, że zmienił się i jego przybycie zostanie potraktowanie wrogo. Tylko jedna myśl mu nie dawała spokoju dlaczego to uczynił.

Okazało się że wiele aniołów zostało skażonych jednak nie zdeprawowani. Wyglądali jak by uzyskali wolność z którą nie wiedzieli co zrobić. Każdy anioł który został dotknięty mocą Lamidala opuścił Niebiosa szukając swego przywódcy. W tamtym okresie opuściło lub zostało wyrzuconych z świetlistej domeny około dwóch tysięcy skrzydlatych. Jedyna i największa migracja niebian od początków istnienia kryształowego państwa. To zdarzenie zapoczątkowało powstanie upadłych niebian którzy nazwali się  Szaromi.

Lamidla wziął odpowiedzialność za tych co poszli za nim. Znalazł miejsce gdzie nikt ich nie będzie szukał gdzie mogą się rozwinąć w nowy naród. Był z nimi przez pięć stuleci jednak po tym czasie opuścił ich aby szukać swego przeznaczenia

Ogrody boskie

Bogowie mieszkają w wymiarze natury zwanym również Boskim Ogrodem. To miejsce jest neutralne dla każdego bytu, które ma prawo w nim przebywać. Jeśli ktoś złamie prawo w tym miejscu, zostaje wyrzucony do świata astralnego. Władze nad prawami tego wymiaru sprawuje Mistrz Stworzenia – jedno ze starożytnych bóstw. Opiekunkami tego świata są trzy siostry – pierwotne boginie powstałe z narodzinami świata. Również żyją w ogrodach Bestie natury duchów – najstarszych bytów zwierzęcych, te zwierzęta zostały wyniesione przez bogów do miana boskich duchów ,w hierarchii są poniższymi bóstwami.

 Hierarchia boska

Każde bóstwo istniejące w danym Uniwersum musi posiadać hierarchię mocy, którą reprezentuje. Również od niej zależy ilość domen kapłańskich, czym potężniejsze bóstwo tym więcej posiada mocy aby przekazać swym kapłanom. Praistoty posiadają każdą domenę i moc. Nic ich nie ogranicza, lecz również nikt ich nie wyznaje.

 Praistota

Nie posiada fizycznego ciała, może przyjmować każdą formę pomniejszą, włącznie z układami planetarnymi. Posiada energię, która wypełnia wszechświat. Przemiana ich całkowitej mocy w formę cielesną pochłonęłaby kilka galaktyk. Nie posiadają imienia ani wyznawców .

 Starożytne bóstwa

Istoty, które zapoczątkowały Uniwersum. Przeważnie mają one cząstkę istoty pierwotnej. W danym wszechświecie może istnieć do czterech kreatorów reprezentujących światło, równowagę, ciemność i śmierć. Zawsze te istoty noszą w sobie iskrę tworzenia, dzięki niej potrafią stwarzać planety i gwiazdy.

Starsze bóstwa

Starsze bóstwa to podróżnicy, którzy byli na tyle potężni aby ruszyć do innych wszechświatów na poszukiwanie nowych możliwości. Nie posiadają iskry praistoty pozwalającej tworzyć nowe światy. Ich moc pozwala stworzyć lub zmienić całą rasę, jednak rzadko poświęcają własną moc do tych celów. Przeważnie aby stworzyć nową rasę dostają moc od starożytnych.

Pierwotne bóstwa

Pierwotne bóstwa powstały wraz z obudzeniem planet w danym wszechświecie. Są podstawowymi aspektami istnienia: życiem, naturą, przyrodą. Dbają o rozwój planet, którymi się opiekują. Brak jednego elementu spowodowałby upośledzenie świata.

 Młodsze bóstwa

To potomkowie boskich rodziców, posiadają słabą boską siłę, jednak odziedziczyły wiele zdolności od  rodziców.

Boskie pierwiastki

Boskie pierwiastki powstały, aby uzupełnić wszechświat w moce, których im brakowało. Tak powstały smoki żywiołów a także dzień i noc. Brak jednej z tych mocy spowodowałby uszkodzenie wszechświata.

Pomniejsze bóstwa

Istoty , które posiadają najmniejszą moc boską, jednak dla śmiertelnika są tak potężne, że musiałoby się mierzyć z nimi kilkunastu legendarnych bohaterów. Pomniejsze bóstwa mają prawo przebywać w świecie środka. Zakazano im się mieszać bezpośrednio w sprawy śmiertelników.

Bóstwa ukryte

Ci bogowie są obcy dla Uniwersum i kreatorów, mają mały wpływ na świat śmiertelny, można ich nazwać śpiącymi bóstwami. Niekiedy budzą się ze snu a wtedy  czynią swą mocą coś, co ma znaczenie dla świata. Gdy bóstwo wyczerpie swą energię – ponownie zasypia, niekiedy na stulecia a nawet na tysiąclecia. Te bóstwa są niewiadomą wszechświata, mogą być nieskończenie potężne lub bardzo słabe. W momencie ujawnienia się danego bóstwa poznaje się jego charakter i moc.

Wysłannicy bóstw

Są słabsi niż pomniejsze bóstwa, jednak posiadają w sobie okruchy mocy boskiej, które są wzmocnione, gdy dane bóstwo chce swego sługę wesprzeć. Gdy bóstwo przekazuje im moc stają się na równi z pomniejszymi bóstwami. Jednak ten układ działa w obie strony – wysłannik może być przejęty na jakiś czas przez boskiego opiekuna. Posiadają również własną domenę i zadania, które niesie ze sobą posiadanie takiej mocy. Domeny rozbudzają się  wtedy, gdy bóstwo udziela wysłannikowi wsparcia. Dopóki wysłannik ma więź ze swym opiekunem to się nie starzeje fizycznie.

Nieśmiertelne istoty

Nieśmiertelne istoty są związane z cyklem ponownych narodzin. Zachowują pamięć z poprzednich żywotów, mają inny charakter i wygląd. Dorastanie nieśmiertelnej istoty trwa kilka lat, wtedy wracają do nich wszystkie moce i pamięć związana z poprzednimi wcieleniami. Jedyną śmiercią dla nieśmiertelnego jest ta z własnej woli a to oznacza że musiał zablokować moc odrodzenia – wtedy jego egzystencja po prostu znika. Te istoty są potężne lecz nie posiadają żadnych domen .

Długowieczni

Byli kiedyś zwykłymi śmiertelnikami, jednak ich moc przerosła rozumienie normalnej istoty. Ich starzenie zatrzymało się w miejscu w monecie przełamania ograniczeń swego istnienia. Nadal są śmiertelnikami ,jednak ich potęga przekracza wszelkie normy.

Śmiertelnicy

Wszyscy , którzy pochodzą z ras powstałych w Świecie Środka.